Wie ben ik? Wie of wat is dat ego?

Een van de belangrijkste kenmerken van onze methoden van het Avondland, als het gaat om mentale ontwikkeling en basis van elke meditatie oefening, zoals in het Oosten wordt uitgeoefend, is het streven de dwangmatige natuur van het egocentrische bewustzijn te overwinnen. Doel is tot een volkomen mentaal evenwicht door de overwinning van de ILLUSIE VAN HET EGO te komen. Het eigen ego moet zo zijn gelijkstelling binnen alle mogelijke bereiken van het “zijn” (bovennatuurlijk bewustzijn, bewustzijn van het ego, het sociale bewustzijn tot aan universeel bewustzijn) terugkrijgen. Pas als we in staat zijn de ontwikkelingen op het gebied van de fysiek, het eigen lichaam, uit het perspectief van het universum te bekijken, verlaten we de eenzijdige bereiken van egocentrische gevoelens, zienswijzen en waardeoordelen. Pas dan kunnen we de reine geest waarnemen. En daarnaast ervaren we iets over de denkwijzen, die ons vanuit het onderbewustzijn manipuleren.

Bij de meesten van ons is het “Ik”gespleten in duizenden fragmenten van “Ik-identificaties”. Conflicten ontstaan als zich in verschillende fragmenten tegengestelde of zelfs elkaar tegensprekende expressies bevinden. We voelen ons dan verscheurd van binnen, van de ene kant aangetrokken tot iets, van de andere kant erdoor afgestoten.

Door de oefeningen van de eerste cursus hebben we steeds weer beter begrepen, dat de wereld, zo als ze individueel ervaren word, een fenomeen van ons eigen bewustzijn is. Nu begrijpen we verder, dat deze individualiteit een resultaat is van de dualiteit van de begrippen Ik en Niet-Ik. Uitgaand van onszelf hebben we, met een steeds groter wordende verwijdering tussen beide begrippen, een Ik-gerelateerde wijze van beschouwen ontwikkeld.

We zeggen, dat ben ik en bedoelen ons zelf en zeggen dat ben ik niet en bedoelen iets buiten ons zelf. We zeggen dat hoort bij mij en bedoelen iets dat kenmerkend voor ons is en zeggen dat hoort niet bij mij en bedoelen iets dat voor ons niet kenmerkend is.

Deze individuele zienswijze ging vooruit aan een langdurig proces van identificatie en het opdoen van ervaringen, waarmee we meestal niet bekend waren (prenataal, zuigelingfase, vroege jeugd, puberteit, overgang tot volwassene etc.). De in deze manier van denken opgedane waarden zijn ons opgelegd, we hebben ze niet zelf bepaald, en men heeft ons de rol die we in ons leven spelen opgelegd. Daarvan bevrijd te zijn kan zich toch een ieder wensen.

Waarom deze vorm van denken in het algemeen alleen zelfbedrog, dus illusie kan zijn leren we in Cursus II.

Als we allen de horizon van de op ons zelf betrokken aanschouwingen van de wereld willen overschrijden, hebben we een nieuw uitgangspunt nodig, dat zowel “Ik” als “Niet-Ik” met elkaar verbindt. Door deze versmelting van de dualiteit van “Ik” en “Niet-Ik”ontstaat een nieuwe realiteit. Het proces dat we tot dan doorlopen noemen we de geïntegreerde versmelting van de realiteit van de spiegelgelijkenis. Dat betekent dat de innerlijke zowel als de buitenwereld een gelijke betekenis krijgen binnen onze bewustzijnsprocessen. Naarmate de voortgang in de inspanningen m.b.t. de harmonie in het proces van de integrerende versmelting vordert, ervaren we een nieuw lijkende werkelijkheid, in het bewustzijn onze oorsprong en ons doel steeds dichterbij te komen. De mate van ontwikkeling hangt dus in wezen af van de voortgang in de overwinning van de “ILLUSIE VAN HET EGO”, de egocentrische perspectieven, waardoor de proporties van alle dingen en gebeurtenissen vervormd worden. De dualiteit van het “Ik” en het “Niet-Ik” trekt die verschijnselen uit het verband met de tegengestelde voorwaardelijke factoren van het samengaan van alle dingen. Deze versmelting is gelijk aan het herstellen van een volkomen geestelijk evenwicht. Door het bewust aannemen van het decentraal oogpunt, overwinnen we alle haat en begeerte dat voortvloeit uit het lijden van alle wezens. Dit leidt tot een toestand van volkomen geestelijke duidelijkheid, waarbij de “Ik-waan” aan een eind komt.

* Op deze cursus worden we weer een sterk, harmonisch geheel, als we onze bewustzijnsfragmenten tot een eenheid vormen en leren de wereld door de ogen van anderen te bekijken.

Erstellt am 29/02/2008 08:22 von ArtefiX Aktualisiert am 29/02/2008 19:31 von ArtefiX